Niet echt een deelnemer, maar toch iemand die we er graag bij hebben. jillis van Nes. Vele van ons hebben hem tijdens het feestje en het laden in Harlingen al ontmoet.
Jillis reist mee op eigen gelegenheid en voor eigen kosten om de schepen te kunnen fotograferen op de wateren van New York.

Hij verwacht historische foto's te kunnen maken voor de Manhattan skyline, de Brooklyn Bridge en natuurlijk het Vrijheidsbeeld!
Maar ook in Harlingen waren er heel wat fotogenieke momenten! Deze foto’s staan nu al op zijn website: www.jillis.nl/hh400. 

Jillis werkt aan een zeer bijzonder fotoalbum.
Dit professionele album telt maar liefst 40 pagina's en is 30x30cm groot, de unieke bindmethode zorgt ervoor dat de pagina's doorlopen waardoor zelfs panoramafoto's van 30x60cm in het boek zullen worden gedrukt. Lees meer hier over op zijn website.

Omdat ieder boek met de hand gebonden wordt is het mogelijk om een persoonlijke eerste pagina te maken, denk hierbij aan een dankwoord van de schipper, een sponsorvermelding, de naam van het gastschip of een persoonlijke boodschap.

Dit album verschijnt in gelimiteerde oplage en is ideaal als blijvende herinnering, voor sponsoren, gasten, of als relatiegeschenk.

De Scheveningsche Roei Vereeniging is een roeivereniging met ca. 50 leden die actief het GIG roeien beoefenen vanuit de Scheveningsche haven op de Noordzee.

De SRV is ontstaan uit het sloeproeien; oorspronkelijk vanuit de zeevaartscholen in Nederland georganiseerd.
Een Cornisch Pilot GIG is een zespersoons overnaadse roeisloep met stuurman of vrouw.

Vanuit het sloeproeien, met als basis de reddingsboten van de koopvaardij of Marine, ontstond de behoefte om met snellere en rankere boten en makkelijker op open zee te kunnen roeien.
De Cornish Pilot Gig, met het huidig ontwerp vastgelegd begin 1800, en veelal gebruikt in Cornwall en Zuid-Engeland om de loods aan boord te brengen van de zeilschepen op de rede, was hiervoor de ideale sloep.
Ook werden gigs in die tijd gebruikt voor reddingsacties bij de vele scheepsrampen die in dit gebied plaats vonden.
Met deelname van de Vliegende Hollander aan NY400 hoopt de club SRV een mooie bijdrage te kunnen leveren aan de promotie van het gig-roeien, en het in stand houden van traditionele sloepen.
De pilot-gig is altijd gebruikt om een brug te slaan tussen zeilschepen en de wal, ook nu hopen zij samen met de zeilschepen en SPTS een mooie brug te kunnen slaan in New York en de festiviteiten.
Met een nederlandse bemanning in een traditionele engelse pilot-gig, draaien we de rollen, van de engelse Hudson op een nederlands schip, deze keer een beetje om :-)

voor meer info, ga naar: www.zeeroeien.nl 

Frank en Herma Bronts zijn beide geboren en getogen in het waterrijke Noord-West Overijssel. Sinds 1976 wonen zij in het Venetië van het Noorden; Giethoorn. Vanaf die tijd zijn ze de trotse bezitters van een originele Gieterse punter.

De punter is een van de oudste nog bestaande scheepstypen. Op prenten uit de vroege middeleeuwen zie je al scheepjes die sterk op de punter lijken. Op de punter wordt van oudsher een spriettuig gevoerd. Dit tuig is al te zien op schilderijen uit de 15e eeuw, blijkbaar kon het in al die eeuwen niet meer verbeterd worden.
Zolang de gieterse punter bestaat wordt de boot al ingezet voor het vervoer van vee, melkbussen, bouwmaterialen, etc. Zelfs voor huwelijken en begrafenissen weet de Gieterse bevolking de punter te vinden.

Aan het begin van de 20ste eeuw waren er wel 20 punterwerven in Giethoorn en omgeving, De punter van Frank en Herma is gebouwd bij een van de twee overgebleven punterwerven; punterwerf Schreur. In de zomer van 2007 ging Jeroen Schreur behorend tot de elfde generatie punterbouwers, op de werf aan de slag.

Hij maakte een bootje, "de NOTENDOP", ontwierp een miniatuur kerkorgel en liet dat bouwen door Henk Smit. Vervolgens maakte hij allerlei meest klassieke arrangementen "in een notendop" van 1 à 2 minuten (met orgel/ trompet en verrassingen) die goed klinken in het decor van watersteden.
Hij bracht een ode aan de mensen op de bruggen in Amsterdam, Utrecht, Leiden, Delft, Gouda, Enkhuizen, Alkmaar, Venetie, Oudewater, Brugge, Hoorn en nog vele andere steden. Het resultaat kunt u beleven als u zijn waterconcert boekt of als u hem toevallig ergens treft.
In een waterconcert probeer hij de mensen zo persoonlijk mogelijk toe te spelen en meestal mondt het waterconcert uit in een happening waar alles en iedereen bij betrokken wordt. Deze oerhollandse act van circa twintig minuten kan ook in de regen en `s avonds plaatsvinden

Surf naar www.muziekboot.nl  om te kijken wat hij voor u kan betekenen. Bellen kan natuurlijk ook: 035-6031187
Neem het van ons aan, hij maakt er een feest vol passie en emotie van.

Bouwjaar:1902
Werf: De Pijp van Roorda in Drachten
Eigenaar: Stichting het Rotterdamse Skütsje
Afmetingen: 20.50 x 3.84
Gewicht: 42 ton
Gemaakt van: staal
OPMERKING: Dit schip zoekt nog hulp om de overtocht kosten te dekken

Geschiedenis van het schip:
Na een werkzaam leven als vrachtschip is ze in Groningen terecht gekomen als studentenhuis. Een van deze studenten vond het ook wel leuk om er zo nu en dan eens wat mee te zeilen en zo voer het schip toch nog. Na zijn studententijd ging het schip naar Hoorn van waaruit tochten werden gevaren met vrienden en familie. Bij deze familie was een neef Lodewijk van Monsjou. Het duurde niet lang of Lodewijk was helemaal in de ban van de vrouwe Cornelia die toen nog de naam Anjoth droeg. Langzaam aan heeft hij het schip overgenomen en samen met zijn vrouw Joke er een gezellig schip van gemaakt. Alles werd kritisch bekeken en slechte delen vervangen, een nieuwe mast, zwaard en giek elk jaar is er wel iets wat vervangen moet worden of verbetering behoeft. Wat is gebleven is de sfeer van de oude vrachtvaarder die nu nog onder origineel tuig, wat maatvoering betreft, vaart. Lodewijk en Joke zijn ruimhartig in het delen van hun passie met familie en vrienden. Naast de traditionele pieper race en Muiderhardzeildagen worden regelmatig mensen getrakteerd op een zeiltochtje. Om een en ander te kunnen bekostigen wordt er van uit Muiden  ook regelmatig met betalende gasten gevaren die onder het genot van een natje en droogje de kunst van het zeilen, als zij dat leuk vinden, wordt bijgebracht. Zo is menig bedrijf als een hecht team weer van boord gegaan en vele familie banden onder het varen verstevigd. Dit alles onder het al ziend oog van de schipper,  die aan het roer staand met vaste hand de koers bewaakt. Zo nu en dan klinkt het van onder zijn grote snor vandaan ”Aan de fok” en ”klaar voor overstag  Ree!” De vrouwe Cornelia want dat is haar originele naam is dan ook een bijzonder schip uit de tijd dat men nog ijzeren schepen had met kerels van hout die eens de trots van Nederland waren en een uniek transport systeem ontwikkelden waarbij de maten van de sluizen bepalend waren voor de grote van het schip, de schipper bestelde immers een schip waarmee hij het transport van die plaats naar die plaats verzorgde, in west Nederland waren tot de tweede wereld oorlog bijna geen wegen die voor goederen transport geschikt waren. De vrouwe Cornelia ( de meeste schepen zijn vrouwelijk ) is dan ook een stukje cultureel erfgoed.

Geschidenis van het schip:
Het schip is in 1890 gebouwd. Heeft gevaren met aardappelen en strukgoed in Zeeland en Rotterdam. Onder het schip loopt een zaadhout (hout tussen twee hoekijzers), dat midscheeps 20 cm breed is en 8 cm hoog. Het schip is het dieptss bij de mastkoker en daar ook het breedst.
Van 1928 tot 1944 is het gebruikt als schokkervisser met een boomnet op de Waal bij Nijmegen. Daar is het door de Duitsers tot zinken gebracht. Van 1949 tot 1984 is het schip gebruikt als werkplaats bij scheepswerf Jansen in Druten. De mast en giek werden gebruikt om roeren te hangen en te hijsen. Alleen het voordek was toen nog aanwezig. Daar heb ik het gekocht.
Het schip is nu afgetimmerd met kooien, geen kasten of banken. Het is een snelle zeiler.

Lees meer op:  
http://www.stadtiel.nl/page/Plaatsnamen/Beneden-Leeuwen/Pieternel-gaat-varen-op-Hudson.299502.news

De heer Dom stelt zich ter beschikking voor assistentie tijdens het laden te Harlingen en het lossen te Harlingen om de nodige handelingen en assistenties te verlenen om op die manier het laden en lossen en het noodzakelijk verplaatsen van de schepen in New York of Albany of Harlingen te begeleiden en gecontroleerd te houden.

Als u meer wilt lezen over dit schip,  is er op Google ontzettend veel te vinden over de LE89.

Geschiedenis van het schip:

Geschiedenis van het schip:

Bouwjaar: kiel gelegd in 2004, met als opdrachtgever Hans Amez, die besloot in 2005 te stoppen met de bouw v.h schip. De huidige eigenaar was wegens bedrijfsverkoop in de weer om zelf een casco op stapel te zetten,toen hij van Andre Hoek hoorde dat dit schip (65% klaar) te koop was.In april 2006 was de koop rond en werd er in juni 2006 begonnen met afbouw, motorisering ect.
 
Het schip is in Juni 2008 te water gegaan en heeft er al diverse reizen op zitten, wad en ijselmeer, om de evt kinderziektes er uit te halen. Dit jaar staan er enkele wedstrijden op het programma, ook een aantal reizen op het wad, ijselmeer en een reis naar de Oostzee. 

Vaargebied:
Noordzee,Waddenzee,Friessemeren IJselmeer,Markermeer,Zeeuwse wateren.2xSail Amsterdam 2000 en 2005,Sail Delfzeil Sail VLissingen,Sail DenHelder,Jaarlijks skutsjes zeilen Friesland vanaf 2000 tot 2008.

Geschiedenis van het schip:
De HZ 108 is in 1934 gebouwd door de werf J. Kok en Zn voor de visserman B. Porsius uit Durgerdam en ging vissen als RD 25. Het was de allerlaatste voor de visserij in Huizen gebouwde botter.
In 1974 kocht de Gemeente Huizen deze botter aan, die nog gerestaureerd werd door Janus Kok zelf en zijn voormalige knecht Piet Westland. De botter kreeg toen het nummer HZ 108, maar daaronder werd nooit gevist.
In de winter van 2006/07 is bij de HZ 108 het berghout aan bakboord en de bun vervangen. In 2007/08 waren het berghout en de zwaardklamp aan stuurboord aan de beurt. De werf Van der Meulen in Sneek verrichtte deze werkzaamheden.
Voor deze winter staat er breeuwwerk en ander klein onderhoud op het programma dat door onze vrijwilligers wordt uitgevoerd.

In 1976 kreeg Bein Brandsma in Rohel een forse, oude Staverse Jol op de werf. Het schip was vanwege de ouderdom en staat van onderhoud al helemaal in het blik gezet. Brandsma herbouwde het schip en de opdrachtgever gaf de jol de naam 'De Goede Hoop'. Het schip werd daarbij in eerste instantie teruggebracht tot visserman, maar na een aantal jaren is er toch een roef op gezet.
Na een aantal keren van eigenaar gewisseld te zijn, kocht de familie Franken uit Culemborg het schip in 2005 van een Duitse eigenaar.
Familie Franken heeft haar bijna geheel laten restaureren. Dit duurde ongeveer 2 jaar. Maar direct na de tewaterlating nam de 'Goede Hoop' deel aan Regionale Friese Reünie in Heeg. De volgende dag was ze actief als eskader-commandant tijdens het admiraalzeilen.